اگر دنبال یک داستان دزدی کوتاه انگلیسی هستید که هم هیجانانگیز باشد و هم پر از اتفاقات غیرمنتظره، دقیقاً جای درستی آمدهاید. در این مطلب نه تنها یک داستان جذاب درباره سرقت از جواهرفروشی خواهید خواند، بلکه داستان دوم درباره سارق خانه هم همراه آن ارائه شده است. ترجمه فارسی روان و دقیق هر دو داستان بهصورت خط به خط کنار متن انگلیسی آمده تا هم یادگیری لغات و اصطلاحات و هم درک مطلب شما راحتتر شود. این مجموعه مخصوص زبانآموزان سطح متوسط تا پیشرفته تهیه شده تا مهارتهای مرتبط با جرم، هیجان، پلیس و عواقب دزدی را بهطور سرگرمکننده تقویت کنید.
داستان اول: The Midnight Jewel Heist (سرقت نیمهشب جواهرات)
It was a foggy night in downtown London, the kind where Oxford Street lights barely cut through the mist. Alex, a 28-year-old mechanic drowning in debts, had been planning this for weeks. The jewelry store looked innocent enough – golden necklaces glittering behind thick glass, diamonds winking under soft lights. But Alex knew the back alley camera was broken, and the old alarm system hadn’t been updated in years.
He wore a black hoodie, gloves, and a mask pulled up to his eyes. Heart pounding, he slipped through the side door he’d loosened days earlier. The shop smelled of polish and money. Quickly, he disabled the remaining sensor with a magnet trick he’d learned online. Then, the safe – a heavy old thing behind the counter. Using a drill borrowed from work, he worked silently, sweat dripping down his back.
Minutes felt like hours. Finally, the safe door creaked open. Inside: rows of gold bracelets, ruby rings, and a velvet tray of uncut diamonds worth millions. Alex stuffed them into a backpack, hands shaking with greed and fear. “Just this once,” he whispered. “Then I’m out for good.”
As he turned to leave, headlights flashed through the front window. A store clerk had come back for forgotten paperwork. He froze. “Thief! Stop right there!” the clerk shouted, pulling out the phone.
Alex bolted, crashing through the back door into a narrow alley. Footsteps echoed behind him. Sirens wailed in the distance. Panicked, he ducked into a crowded late-night café, blending with customers sipping tea.
But luck wasn’t on his side. A young barista recognized the bulging bag. “That’s the guy from the news alerts!” she yelled. Patrons grabbed him. By the time police arrived, Alex was on the floor, jewels spilling out like guilty confessions.
In the interrogation room, under harsh lights, Alex confessed everything: debts, desperation, the stupid dream of quick riches. The judge sentenced him to five years. As he sat in prison, staring at gray walls, he finally understood: no heist is perfect, and crime always leaves a trail.
Moral of the story: Greed blinds you, but reality catches up – fast.
ترجمه فارسی کامل داستان: سرقت نیمهشب جواهرات
شبی مهآلود در مرکز لندن بود، از آن شبهایی که چراغهای خیابان آکسفورد به سختی مه را میشکافتند. الکس، مکانیک ۲۸ سالهای که در بدهی غرق شده بود، هفتهها بود این کار را برنامهریزی کرده بود. جواهرفروشی از بیرون بیآزار به نظر میرسید – گردنبندهای طلایی پشت شیشه ضخیم میدرخشیدند، الماسها زیر نور ملایم چشمک میزدند. اما الکس میدانست دوربین کوچه پشتی خراب است و سیستم آلارم قدیمی سالها آپدیت نشده بود.
او هودی مشکی، دستکش و ماسک تا روی چشمهایش کشیده بود. قلبش تند میزد، از در پشتی که چند روز پیش شل کرده بود، وارد شد. مغازه بوی پولیش و پول میداد. سریع سنسور باقیمانده را با ترفند آهنربا که از اینترنت یاد گرفته بود، از کار انداخت. سپس نوبت گاوصندوق رسید – یک وسیله سنگین قدیمی پشت پیشخوان. با دریل قرضی از محل کار، بیصدا کار کرد و عرق از پشتش میریخت.
دقیقهها انگار ساعت شده بودند. بالاخره در گاوصندوق با صدای جیرجیر باز شد. داخلش: ردیفهایی از دستبند طلا، انگشتر یاقوت و سینی مخملی الماسهای تراشنخورده به ارزش میلیونها. الکس همه را توی کوله ریخت، دستهایش از حرص و ترس میلرزید. «فقط این یک بار» زیر لب گفت. «بعدش تمام.»
وقتی برگشت که برود، نور چراغ ماشین از پنجره جلو تابید. یک کارمند مغازه برای گرفتن مدارک جا مانده برگشته بود. الکس خشکش زد.
«دزد! همونجا وایسا!» کارمند فریاد زد و گوشی را درآورد تا زنگ بزند.
الکس دوید، از در پشتی زد بیرون به کوچهای باریک. صدای پا پشت سرش میآمد. آژیر از دور شنیده میشد. از ترس رفت داخل یک قهوهخانه شلوغ نیمهشب و بین مشتریانی که چای مینوشیدند مخفی شد.
اما شانس با او یار نبود. یک باریستای جوان کوله برجسته و چشمهای عصبی او را شناخت. «این همان یاره که توی خبرها هشدار داده بودند!» داد زد. مشتریان او را گرفتند. وقتی پلیس رسید، الکس روی زمین بود و جواهرات مثل اعتراف گناهکارانه ریخته بودند.
در اتاق بازجویی، زیر نور تند، الکس همه چیز را اعتراف کرد: بدهیها، ناچاری و رویای احمقانه پول سریع. قاضی او را به پنج سال زندان محکوم کرد. وقتی در زندان به دیوارهای خاکستری زل زده بود، بالاخره فهمید: هیچ سرقتی کامل نیست و جرم همیشه رد به جا میگذارد.
درس داستان: حرص چشم آدم را کور میکند، اما واقعیت زود میرسد.
واژگان کلیدی داستان کوتاه انگلیسی درباره دزدی (با تلفظ و مثال)
در اینجا مهمترین کلمات مرتبط با موضوع دزدی رو براتون جدول کردم تا راحت حفظ کنید:
| انگلیسی | تلفظ تقریبی | ترجمه فارسی | جمله مثال انگلیسی | ترجمه جمله مثال |
| Heist / Robbery | هایست / رابِری | سرقت بزرگ / دزدی | The bank heist was perfectly planned. | سرقت بانک کاملاً برنامهریزی شده بود. |
| Thief / Burglar | تیف / بِرگلر | دزد / سارق خانه | The burglar entered through the window. | سارق از پنجره وارد شد. |
| Safe | سیف | گاوصندوق | He cracked the safe in under five minutes. | گاوصندوق رو کمتر از پنج دقیقه باز کرد. |
| Alarm system | الارم سیستِم | سیستم هشدار | The alarm went off too late. | هشدار خیلی دیر فعال شد. |
| Getaway | گِتِ اِی وی | فرار | They planned a quick getaway car. | ماشین فرار سریع آماده کرده بودن. |
| Confess | کِنفِس | اعتراف کردن | The thief confessed everything. | دزد همهچیز رو اعتراف کرد. |
| Sentence (n/v) | سِنتِنس | حکم / محکوم کردن | He received a ten-year sentence. | ده سال حبس گرفت. |
| Greed | گرید | حرص / طمع | Greed led him to robbery. | طمع اونو به دزدی کشوند. |
| Patrol car | پَترول کار | ماشین گشتی | The patrol car arrived in minutes. | ماشین گشتی چند دقیقهای رسید. |
| Jewel / Diamond | جول / دایِمِند | جواهر / الماس | She wore expensive jewels. | جواهرات گرون پوشیده بود. |
برای سفارش آنلاین داستان کوتاه انگلیسی، با انتشارات زبانمهر تماس بگیرید: ۰۹۳۹۲۷۹۰۰۲۱ / ۰۲۱۶۶۴۹۱۵۰۰
داستان دوم: The House Burglar (سارق خانه)
Tony opened the kitchen door and came face to face with a burglar in his house.
He jumped back, letting out a sound.
Oof!
“Cor, you scared the life out of me.”
The thief also jumped back. He was seventeen.
“Get back,” he said. “I’ve got a knife.”
The knife was in his hand. Tony glanced at it, quickly raised his eyes back to the boy’s face.
“I can see that. I’m not gonna try any heroics.”
The boy’s face creased. His eyes blinked back at Tony.
“Where’s the money?”
Tony shook his head.
“What money?”
“The money. Your money. Where do you keep it?”
Tony stared back at the boy. In his mind, he tried to assess what he should do in a situation like this.
Look away? Give him everything he wanted?
And what about Dorrie upstairs?
She could wake up and she would absolutely come downstairs to find out what all the noise was about. He didn’t want her anywhere near this.
“I don’t have any money here. Apart from what’s in my pocket. And that’s about ten quid. You’re welcome to have that.”
“Don’t mess me around, old man.”
The boy raised the knife. Tony ignored his shaking hand.
“I need the money. And all your other stuff. Watches, jewellery.”
Tony kept quiet for a second. No use in alarming this kid. He was nervous as all hell, and the wrong word could send that knife swinging through the air.
“Look, I’m just an ordinary person. I’ve got a watch — you can have that. It’s worth about ten quid. I haven’t got any jewellery. What would I do with jewellery?”
A bead of sweat poured down the side of the kid’s face.
“You must have something. Computers, phones. Give me something.”
“I’ve got a laptop. I don’t know what you’ll get for that. Not much, I don’t think. It’s upstairs —”
Tony regretted saying it as soon as the words came out of his mouth. He needed to keep this kid downstairs.
“I’ve got a phone. But British Telecom gave it to me. I don’t even know how to use it properly.” He smiled back at the boy in an attempt to appease him.
The boy’s eyes darted from left to right. He quickly scanned the kitchen, hoping to see a bag of swag on a shelf or a display of Rolex watches. He had not done his homework, he had judged incorrectly. The older guy in the pub had told him wrong.
All them houses on Bloomfield, they’re all rich people, them.
Wrong.
They might have some money, but they didn’t keep safes in their living rooms embedded in the wall behind a picture.
“Upstairs,” said the boy. “Go upstairs.”
“Upstairs? No.” The words blurted out of Tony’s mouth before he had time to think.
“I said upstairs, old man,” the boy barked back.
“There’s nothing up there,” said Tony. “There’s nothing here at all. Like I told you, I got a little bit of money in my pocket of my trousers — no more than fifteen quid. And you can have that. And my watch? I only use it for telling the time. It’s worthless.”
“Go in there,” said the boy, jerking his head to the living room. He stepped forward, the knife held at eye-level.
Tony stepped back.
The boy came forward and Tony reversed back to the living room door. He opened it and stepped in.
“Turn the light on,” snapped the kid.
Tony clicked the switch.
The boy came forward and shoved Tony into the middle of the room.
“Sit down,” he said and shoved him onto the sofa.
Tony now had a better view of this kid.
He was skinny. And he stank of beer. He didn’t seem drunk though. Maybe just a couple of pints for courage.
The boy pulled at things on the shelves. Books, small framed pictures, Dorrie’s beloved ornaments.
He was muttering to himself.
“You must have something, you gotta keep something here…”
Tony stayed dead still on the sofa. He prayed that his wife did not hear a sound.
“Where’s the stuff?” The boy reeled on Tony again. The frustration and fear visible in his eyes.
Tony kept his voice quiet and calm.
“I told you. I don’t have anything valuable here. I don’t keep any money here. Any money I have is in the bank.”
The boy marched to the back of the room and round again.
“You’re joking. This is wrong. This is all wrong.”
Tony watched, keeping absolutely still. No sudden movements, that is what he had always been told.
The boy marched up and down, panting loudly as if he were hyperventilating.
“You got to have something,” he said. “Give me something. I have to have something.”
He waved the knife around. Tony kept his eye on the knife. He didn’t stare directly at it, but just made sure he could see it in his peripheral vision.
“I can give you money,” he said. He had to get this kid out of the house. “But we have to go to the bank. We can go in my car.”
“Don’t mess me around, old man,” screamed the boy.
“I’m not. I can see you’re desperate. I’ll give you money. We can drive down to the ATM at the bottom of the road.”
The boy stared back at him. His teeth bared and his eyes wide and wild.
“Give me a grand. Give me a thousand.”
“All right,” said Tony. “Anything you want. Just stay calm.”
The boy lowered the knife a little. Just enough to ease the stress in Tony’s chest.
Then he remembered where the car keys were. Upstairs in his trouser pocket. This kid would not let him go up there on his own. And he didn’t want Dorrie seeing him at all.
He had to find a way to go to the bank without taking the car. He needed to find a way to convince the boy to walk down the road.
The last thing Tony wanted was Dorrie seeing this young man waving a knife around.
The living room door opened a little.
“Tony? Who are you talking to in there?”
ترجمه فارسی کامل و روان داستان سارق خانه (خط به خط)
تونی در آشپزخانه رو باز کرد و روبهرو با یک دزد توی خونهش شد.
عقب پرید و صدایی درآورد.
اوف!
«وای، تا جانم درنیومدی ترسوندیم.»
دزد هم عقب پرید. هفده ساله بود.
«عقب وایسا»، گفت. «چاقو دارم.»
چاقو دستش بود. تونی یه نگاهی بهش انداخت، سریع چشمهاش رو برگردوند به صورت پسر.
«میبینم. قصد قهرمانبازی ندارم.»
صورت پسر چین خورد. چشمهاش به تونی پلک زد.
«پولا کجان؟»
تونی سرش رو تکون داد.
«چه پولی؟»
«پول. پول خودت. کجا نگهشون میداری؟»
تونی به پسر زل زد. توی ذهنش سعی میکرد بفهمه توی همچین موقعیتی چیکار باید بکنه.
نگاه نکنه؟ همهچیزی که میخواد بهش بده؟
و دوری که طبقه بالاست چی؟
ممکنه بیدار شه و حتماً بیاد پایین ببینه این همه سر و صدا چیه. نمیخواست حتی نزدیک این ماجرا بشه.
«اینجا پولی ندارم. جز اون چیزی که تو جیبمه. اونم حدود ده پوند میشه. خوشحال میشم ببری.»
«مسخرهم نکن پیرمرد.»
پسر چاقو رو بالا برد. تونی دست لرزونش رو نادیده گرفت.
«من به پول نیاز دارم. و همه چیزای دیگهت. ساعت، جواهرات.»
تونی یک لحظه ساکت شد. فایدهای نداشت این بچه رو بترسونه. عصبیِ دیوونهای بود، یک کلمه اشتباه میتونست چاقو رو توی هوا بچرخونه.
«ببین، من آدم عادیام. یه ساعت دارم — میتونی ببری. حدود ده پوند میارزه. جواهر ندارم. من با جواهر چیکار کنم؟»
قطره عرق از کنار صورت بچه ریخت پایین.
«حتماً چیزی داری. کامپیوتر، گوشی. یه چیزی بده.»
«لپتاپ دارم. نمیدونم چقدر میتونی بفروشی. فکر نکنم زیاد. طبقه بالاست —»
تونی همین که گفت پشیمون شد. باید این بچه رو پایین نگه میداشت.
«گوشی دارم. ولی بریتیش تلکام بهم داده. خودم هم درست بلد نیستم باهاش کار کنم.» سعی کرد با لبخند آرومش کنه.
چشمهای پسر اینور اونور پرید. سریع آشپزخانه رو گشت، امیدوار بود کیسه غنیمت یا ویترین رولکس ببینه. تحقیق نکرده بود، اشتباه قضاوت کرده بود. پیرمرد توی پاب اشتباه گفته بود.
همه خونههای بلومفیلد، همهشون پولدارن.
اشتباه.
شاید پول داشته باشن، اما گاوصندوق پشت تابلو توی دیوار پذیرایی ندارن.
«بالا»، گفت پسر. «برو بالا.»
«بالا؟ نه.» کلمات قبل از فکر از دهن تونی پرید بیرون.
«گفتم بالا پیرمرد»، پسر غرید.
«اونجا چیزی نیست»، تونی گفت. «اینجا هیچی نیست. همونطور که گفتم، یه کم پول تو جیب شلوارم دارم — بیشتر از پونزده پوند نه. میتونی ببری. و ساعتم؟ فقط برای دیدن ساعت ازش استفاده میکنم. بیارزشه.»
«برو اونجا»، پسر سرش رو به سمت پذیرایی تکون داد. قدم جلو گذاشت، چاقو رو همسطح چشم نگه داشت.
تونی عقب رفت.
پسر جلو اومد و تونی عقبعقب تا در پذیرایی رفت. در رو باز کرد و رفت داخل.
«لامپ رو روشن کن»، بچه تند گفت.
تونی کلید رو زد.
پسر جلو اومد و تونی رو هل داد وسط اتاق.
«بشین»، گفت و هلش داد رو کاناپه.
حالا تونی بهتر میتونست این بچه رو ببینه.
لاغر بود. و بوی آبجو میداد. ولی مست به نظر نمیرسید. شاید فقط دو سه پینت برای جرات.
پسر چیزها رو از قفسهها میکشید. کتاب، عکسهای قابکوچیک، مجسمههای عزیز دوری.
زیر لب غر میزد.
«حتماً چیزی داری، باید چیزی نگه داشته باشی…»
تونی رو کاناپه کاملاً بیحرکت موند. دعا میکرد زنش هیچ صدایی نشنوه.
«چیزا کجان؟» پسر دوباره برگشت سمت تونی. ناامیدی و ترس توی چشمهاش معلوم بود.
تونی صدای آروم و آرامش نگه داشت.
«گفتم که. چیز باارزشی اینجا ندارم. پول نگه نمیدارم. هر پولی دارم تو بانکه.»
پسر رفت عقب اتاق و برگشت.
«شوخی میکنی. این اشتباهه. همهچیز اشتباهه.»
تونی نگاه کرد، کاملاً بیحرکت. هیچ حرکت ناگهانی، این چیزی بود که همیشه بهش گفته بودن.
پسر اینور اونور راه میرفت، نفسنفس میزد انگار بیشتنفسی داره.
«باید چیزی داشته باشی»، گفت. «یه چیزی بده. باید چیزی ببرم.»
چاقو رو تکون میداد. تونی چشمش به چاقو بود. مستقیم زل نزد، ولی مطمئن شد توی گوشه چشمش باشه.
«میتونم پول بدم»، گفت. باید این بچه رو از خونه بیرون میکرد. «ولی باید بریم بانک. میتونیم با ماشینم بریم.»
«مسخرهم نکن پیرمرد»، پسر جیغ کشید.
«نمیکنم. میبینم ناچاری. بهت پول میدم. میتونیم بریم پایین جاده به دستگاه خودپرداز.»
پسر بهش زل زد. دندونهاش رو نشون داد و چشمهاش گشاد و وحشی بود.
«هزارتا بده. هزار پوند.»
«باشه»، تونی گفت. «هرچی بخوای. فقط آروم باش.»
پسر چاقو رو یه کم پایین آورد. فقط به اندازهای که فشار رو سینه تونی کم کنه.
بعد یادش اومد کلید ماشین کجاست. طبقه بالا تو جیب شلوارش. این بچه نمیذاره تنها بره بالا. و نمیخواست دوری اصلاً ببینتش.
باید راهی پیدا میکرد بدون ماشین برن بانک. باید متقاعدش میکرد پیاده برن پایین جاده.
آخرین چیزی که تونی میخواست این بود که دوری این جوون رو با چاقوی تکونخوران ببینه.
در پذیرایی یه کم باز شد.
«تونی؟ با کی داری اونجا حرف میزنی؟»
واژگان مهم داستان The House Burglar (با تلفظ و مثال)
| English | تلفظ | فارسی | جمله مثال از داستان |
| Burglar | بِرگْلَر | سارق خانه | Came face to face with a burglar in his house. |
| Heroics | هیروئیکس | قهرمانبازی | I’m not gonna try any heroics. |
| Mess me around | مس می اَراوند | مسخره کردن | Don’t mess me around, old man. |
| Quid | کْوید | پوند (عامیانه) | About ten quid. |
| Appease | اَپیز | آرام کردن | In an attempt to appease him. |
| Swag | سْوَگ | غنیمت دزدی | A bag of swag on a shelf. |
| Peripheral vision | پِریفِرال ویژن | دید جانبی | In his peripheral vision. |
| Hyperventilating | هایپِرْوِنْتیلِیتینگ | بیشتنفسی | Panting loudly as if he were hyperventilating. |
| A grand | اَ گرَند | هزار پوند | Give me a grand. |
چرا خواندن داستان دزدی کوتاه انگلیسی به یادگیری زبان کمک میکند؟
خواندن داستان دزدی کوتاه انگلیسی، به چند دلیل مهم برای یادگیری زبان موثر است:
- تقویت دایره واژگان (Vocabulary):
داستانهای کوتاه شامل واژگان کاربردی و روزمره هستند، بهویژه وقتی موضوعی هیجانانگیز مانند دزدی باشد، لغات مرتبط با مکانها، اشیاء و رفتار افراد را یاد میگیرید. - بهبود مهارت خواندن و درک مطلب (Reading Comprehension):
داستان کوتاه با ساختار ساده و جریان جذاب، تمرین خوبی برای فهم جملات و متن است. وقتی متن ترجمه فارسی و توضیح واژگان هم داشته باشد، فهمیدن آن آسانتر میشود. - آشنایی با جملات و اصطلاحات واقعی (Real-life Phrases):
داستانهای دزدی، مکالمات و توصیفهای واقعی دارند. با خواندن آنها، نحوه استفاده از جملات در موقعیتهای مشابه واقعی را یاد میگیرید. - یادگیری گرامر در متن طبیعی (Grammar in Context):
به جای حفظ قواعد گرامری خشک، با مشاهده جملات در داستان، نحوه کاربرد زمانها، ضمایر و افعال را به صورت طبیعی میآموزید. - انگیزه و تمرکز بیشتر (Motivation & Engagement):
داستانهای هیجانانگیز و معمایی، حس کنجکاوی و علاقه ایجاد میکنند. وقتی خواننده مشتاق ادامه داستان است، بدون فشار، زبان را یاد میگیرد.
همین حالا داستان کوتاه انگلیسی را از سایت انتشارات زبانمهر سفارش دهید.
نکات خواندن داستان کوتاه انگلیسی برای پیشرفت سریع در زبان
خواندن داستان کوتاه انگلیسی، اگر با روش درست انجام شود، میتواند مهارتهای زبان شما را به سرعت تقویت کند. چند نکته مهم برای بهرهوری بیشتر:
۱. ابتدا متن انگلیسی را بخوانید
- بدون نگاه کردن به ترجمه، سعی کنید مفهوم کلی جملات را حدس بزنید.
- این کار مهارت درک مطلب و قدرت حدس زدن واژگان را تقویت میکند.
۲. لغات جدید را یادداشت کنید
- واژگان مهم یا ناشناخته را در دفتر یادادشت خود بنویسید.
- هر کلمه را با مثال از داستان تمرین کنید تا در ذهن تثبیت شود.
۳. جملهها و اصطلاحات کاربردی را مرور کنید
- عبارات و جملات رایج در داستانهای دزدی یا ماجراجویی را استخراج و تکرار کنید.
- این کمک میکند تا مکالمه طبیعیتر شود و ساختار جملات انگلیسی را بهتر یاد بگیرید.
۴. ترجمه فارسی را بررسی کنید
- بعد از خواندن متن انگلیسی، ترجمه فارسی را ببینید تا مفاهیم دقیق را متوجه شوید.
- این مرحله باعث میشود تفاوتهای ظریف معنایی و کاربرد واژگان را درک کنید.
۵. دوباره متن را با صدای بلند بخوانید
- خواندن با صدای بلند، تلفظ و روان صحبت کردن را تقویت میکند.
- همزمان گوش دادن و تکرار، مهارت شنیداری را نیز تقویت میکند.
۶. تمرین سوال و جواب
- بعد از هر داستان، چند سوال کوتاه درباره محتوا و شخصیتها از خود بپرسید.
- این کار درک مطلب و تفکر تحلیلی به زبان انگلیسی را بهبود میدهد.
